Finger

Finger dalam Bahasa Melayu ialah “jari”. Perkataan ini ialah kata nama yang merujuk lima anggota di hujung tangan yang digunakan untuk memegang dan menyentuh.

Macam Mana Guna “Jari” Dalam Ayat?

“Jari” digunakan untuk merujuk anggota di hujung tangan dalam pelbagai konteks. Contohnya, “Jari saya luka semasa memotong sayur” atau “Dia menunjuk dengan jari.” Jari terletak di hujung tangan, dan setiap jari mempunyai kuku di hujungnya. Bahagian dalam tangan yang menyokong jari ialah tapak tangan.

Nama Setiap Jari Dalam Bahasa Melayu

Setiap jari mempunyai nama tersendiri. “Thumb” ialah “ibu jari”, “index finger” ialah “jari telunjuk”, “middle finger” ialah “jari hantu” atau “jari tengah”, “ring finger” ialah “jari manis”, dan “little finger” ialah “jari kelingking”. Nama ini digunakan secara meluas dalam pertuturan dan penulisan.

Jari Tangan Berbanding Jari Kaki

Dalam Bahasa Inggeris, “finger” merujuk jari tangan dan “toe” merujuk jari kaki, dua perkataan berbeza. Dalam Bahasa Melayu pula, kedua-duanya menggunakan “jari”, dengan tambahan “tangan” atau “kaki” untuk membezakan. Contohnya “jari tangan” ialah finger dan “jari kaki” ialah toe.

Nota Daftar dan Penggunaan

Perkataan “jari” bersifat neutral. Istilah berkaitan termasuk “hujung jari” (fingertip), “cap jari” atau “sidik jari” (fingerprint), dan “buku jari” (knuckle). Bagi pelajar Bahasa Inggeris, ingat bahawa “finger” ialah “jari”, dan setiap jari ada nama khusus dalam Bahasa Melayu.