Tumis

Tumis dalam Bahasa Inggeris ialah “saute” atau “stir-fry”.

Perkataan “tumis” merujuk kepada kaedah memasak bahan dengan sedikit minyak pada api sederhana, biasanya bermula dengan bawang, bawang putih, dan rempah. Terjemahannya ialah “saute”, manakala dalam konteks masakan Cina yang dikacau cepat pada api besar, ia lebih hampir kepada “stir-fry”. Dalam masakan Malaysia, tumis ialah langkah asas yang membina rasa pada hampir setiap hidangan berkuah.

Tumis Sebagai Kaedah Memasak

Tumis bermaksud memasak bahan dengan minyak yang sedikit supaya aromanya keluar tanpa menjadikannya garing. Biasanya proses ini bermula dengan menumis bawang dan rempah sehingga naik bau, kemudian bahan lain ditambah. Api yang digunakan sederhana, dan bahan dikacau supaya tidak hangus. Tujuan utama tumis ialah mengeluarkan dan menggabungkan rasa, bukan menghasilkan tekstur rangup.

Kegunaan Dalam Masakan Malaysia

Hampir semua kari, gulai, dan sambal di Malaysia bermula dengan menumis rempah atau bahan kisar. Tumis bawang menjadi asas kepada nasi goreng dan mee goreng sebelum bahan lain dimasukkan. Sayur seperti kangkung, kacang panjang, dan taugeh juga sering ditumis ringkas dengan bawang putih dan cili. Selepas rempah ditumis, air atau santan ditambah untuk membentuk kuah.

Beza Dengan Goreng

Tumis kerap dikelirukan dengan goreng, tetapi perbezaannya pada jumlah minyak dan tujuan. Goreng (“fry”) menggunakan lebih banyak minyak dan api yang panas untuk menghasilkan tekstur garing. Tumis (“saute”) pula menggunakan sedikit minyak untuk melayukan bahan dan mengeluarkan aroma. Berbanding “stir-fry” Cina yang menggunakan api sangat panas dan kacauan pantas, tumis Melayu biasanya lebih perlahan dan memberi tumpuan kepada rempah.