Peruntukan

Peruntukan dalam Bahasa Inggeris ialah “allocation” atau “provision”.

Peruntukan mempunyai dua makna utama dalam Bahasa Inggeris, bergantung pada konteks. Dalam hal kewangan dan belanjawan, ia bermaksud “allocation”, iaitu dana yang diasingkan untuk sesuatu tujuan. Dalam hal undang-undang dan perjanjian, ia bermaksud “provision”, iaitu fasal atau syarat yang ditetapkan dalam dokumen.

Peruntukan Sebagai Allocation

Dalam konteks kewangan, gunakan “allocation”. Contohnya, “The budget allocation for training increased this year” bermaksud peruntukan belanjawan untuk latihan bertambah tahun ini. Kata kerjanya ialah “to allocate”, seperti “The company allocated RM50,000 for the project”.

Frasa berkaitan termasuk “budget allocation” (peruntukan belanjawan), “resource allocation” (peruntukan sumber), dan “financial allocation” (peruntukan kewangan). Istilah ini lazim dalam mesyuarat pengurusan dan dokumen kewangan.

Peruntukan Sebagai Provision

Dalam konteks undang-undang, gunakan “provision”. Contohnya, “under the provisions of the Employment Act 1955” bermaksud di bawah peruntukan Akta Kerja 1955. Di sini “provision” merujuk fasal atau syarat khusus dalam akta, peraturan, atau kontrak.

Frasa berkaitan termasuk “legal provision” (peruntukan undang-undang), “statutory provision” (peruntukan berkanun), dan “contractual provision” (peruntukan kontrak). Jangan keliru kedua-dua makna: jika anda merujuk wang yang diasingkan, gunakan “allocation”; jika anda merujuk fasal undang-undang, gunakan “provision”.

Memilih Antara Allocation Dan Provision

Cara mudah membezakan kedua-dua makna ialah dengan bertanya: adakah peruntukan ini tentang wang, atau tentang syarat undang-undang? Jika tentang dana yang ditetapkan untuk sesuatu tujuan, ia “allocation”, dan biasanya melibatkan proses kelulusan belanjawan. Jika tentang fasal dalam dokumen rasmi, ia “provision”. Memahami perbezaan ini memastikan dokumen kewangan dan undang-undang diterjemah dengan tepat.