Concern

Concern dalam Bahasa Melayu ialah “kebimbangan”, “keprihatinan”, atau “kerisauan” bergantung kepada konteks. Berbeza daripada anxiety yang merujuk emosi dalaman, concern lebih kerap merujuk satu isu yang dibangkitkan ataupun sikap ambil berat terhadap orang lain.

Concern Sebagai Isu Yang Dibangkitkan

Makna concern yang paling utama dalam komunikasi rasmi ialah satu perkara atau isu yang dibawa untuk diberi perhatian. Dalam konteks ini, “concern” sering diterjemah sebagai “kebimbangan” yang dilekatkan pada satu isu tertentu, bukan perasaan yang melayang tanpa sebab. Contohnya, “He raised several concerns at the meeting” diterjemah sebagai “Beliau membangkitkan beberapa kebimbangan dalam mesyuarat itu.” Perhatikan bahawa concern di sini boleh dikira dan dibilang (“three main concerns” iaitu “tiga kebimbangan utama”), kerana setiap satu mewakili satu isu berasingan. Inilah yang membezakannya daripada anxiety yang merujuk keadaan emosi dan tidak dibilang begitu.

Concern Sebagai Sikap Ambil Berat

Makna kedua concern ialah sikap peduli atau mengambil berat terhadap kesejahteraan orang lain. Dalam konteks ini, terjemahan yang betul ialah “keprihatinan” atau “ambil berat”, bukan kebimbangan. Contohnya, “She showed great concern for her students” diterjemah sebagai “Beliau menunjukkan keprihatinan yang tinggi terhadap pelajarnya.” Frasa biasa “Thank you for your concern” pula bermaksud “Terima kasih atas keprihatinan anda” atau “Terima kasih kerana ambil berat.” Di sini concern membawa nada hangat dan positif, jauh berbeza daripada perasaan resah. Itulah sebabnya membaca niat ayat lebih penting daripada sekadar menukar perkataan satu lawan satu.

Bila Concern Bermakna Keprihatinan dan Bila Bermakna Kebimbangan

Garis pemisah antara dua maksud ini terletak pada arah perasaan. “Keprihatinan” mengarah ke luar, kepada orang atau pihak yang kita ambil berat, seperti “keprihatinan terhadap golongan miskin.” “Kebimbangan” pula mengarah kepada satu isu atau kemungkinan buruk, seperti “kebimbangan tentang kenaikan harga barang.” Apabila ragu, tanya diri sendiri: adakah ayat ini menunjukkan kasih sayang atau membangkitkan sesuatu masalah? Jawapan itu menentukan sama ada keprihatinan atau kebimbangan yang sesuai digunakan.

Silap Yang Kerap: Concern Bukan Anxiety

Pelajar sering menyamakan concern dengan anxiety kerana kedua-duanya boleh menyentuh perkataan “kebimbangan.” Bezanya jelas apabila anda perhatikan struktur ayat. Concern boleh dibilang dan dihubungkan dengan satu isu, contohnya “raise a concern” iaitu “membangkitkan satu kebimbangan”, atau “a matter of concern” iaitu “perkara yang membimbangkan.” Anxiety pula merujuk keadaan emosi yang melanda diri, jadi kita tidak kata “raise an anxiety.” Petua mudah: jika concern muncul bersama kata kerja seperti “raise”, “express”, atau “address”, ia merujuk satu isu dan terjemahannya kebimbangan atau keprihatinan, bukan rasa cemas peribadi. Mengenal pasti perbezaan ini mengelakkan terjemahan yang tersasar.