Ankle

Ankle dalam Bahasa Melayu ialah “buku lali”. Ia merujuk sendi yang menyambungkan kaki dengan tapak kaki.

Buku Lali Sebagai Bahagian Badan

Buku lali ialah sendi di antara kaki dan tapak kaki, dan tulangnya menonjol di kiri serta kanan pergelangan kaki. Di sinilah tulang kaki bertemu tulang tapak kaki, dan pergerakan tapak kaki ketika berjalan, berlari, atau melompat berpaksi pada bahagian ini. Contoh ayat: “Dia memakai gelang di buku lali” atau “Air paya itu naik sampai ke buku lali.”

Buku Lali Berbanding Pergelangan Kaki

Istilah “buku lali” lazimnya merujuk tulang yang menonjol di sisi sendi, manakala “pergelangan kaki” merujuk keseluruhan kawasan sendi. Dalam perbualan harian, kedua-dua perkataan kerap bertukar ganti. Apabila seseorang berkata “sakit buku lali”, dia biasanya merujuk seluruh kawasan sendi itu, bukan tulang semata-mata.

Kecederaan Buku Lali

Kecederaan paling biasa pada bahagian ini ialah terseliuh, iaitu “sprained ankle.” Ia berlaku apabila sendi terpulas melebihi julat pergerakan biasa, menyebabkan bengkak dan sakit. Buku lali rapat dengan tumit dan betis, jadi kecederaan di satu bahagian sering menjejaskan pergerakan keseluruhan kaki. Contoh ayat: “Pemain bola itu terseliuh buku lali semasa perlawanan.”

Nota Penggunaan

Dalam pertuturan santai, sesetengah penutur Malaysia memanggil bahagian ini “pergelangan kaki” tanpa menyebut “buku lali”, terutama dalam konteks rasmi atau perubatan. Pemilihan istilah bergantung pada konteks: gunakan “buku lali” dalam perbualan harian dan “pergelangan kaki” dalam laporan perubatan atau penulisan formal. Bahagian ini bersambung terus dengan lutut melalui tulang kaki.