Tongue

Tongue dalam Bahasa Melayu ialah “lidah”. Perkataan ini ialah kata nama yang merujuk organ berotot di dalam mulut yang digunakan untuk merasa makanan, membantu menelan, dan menghasilkan bunyi semasa bertutur.

Macam Mana Guna “Lidah” Dalam Ayat?

“Lidah” digunakan untuk merujuk organ rasa di dalam mulut. Contohnya, “Saya tergigit lidah semasa makan” atau “Lidah saya terbakar kerana kuah panas.” Lidah juga penting untuk pertuturan, seperti “Lidahnya kelu apabila gemuruh.” Organ ini berkait rapat dengan bahagian mulut yang lain dan terletak berhampiran tekak.

Penggunaan Kiasan “Lidah”

Perkataan “lidah” amat kaya dengan ungkapan kiasan dalam Bahasa Melayu. “Bahasa ibunda” diterjemah daripada mother tongue, menunjukkan lidah sebagai simbol bahasa. “Ringan lidah” bermaksud rajin bercakap atau memberi salam, manakala “tajam lidah” bermaksud suka berkata pedas. Ungkapan “terlajak lidah” pula bermaksud tersilap kata. Penggunaan kiasan ini menunjukkan lidah sebagai lambang pertuturan dan kata-kata.

Lidah Sebagai Organ Rasa

Lidah ialah organ utama untuk merasa, dengan keupayaan mengesan rasa manis, masin, masam, dan pahit. Dalam Bahasa Melayu, kita kata “lidah merasa” untuk perbuatan ini. Contohnya, “Lidah saya tidak dapat merasa apa-apa semasa selesema.”

Nota Daftar dan Penggunaan

Perkataan “lidah” bersifat neutral dan sesuai untuk semua suasana, formal mahupun santai. Dalam konteks perubatan, istilah seperti “otot lidah” digunakan, manakala dalam masakan, “lidah lembu” merujuk organ lidah haiwan sebagai makanan. Bagi pelajar Bahasa Inggeris, ingat bahawa “tongue” boleh merujuk organ fizikal atau bahasa secara kiasan, sama seperti “lidah” dalam Bahasa Melayu.